siam society
ให้เธอ..
jot it down ..
I love the whole world ...
The world is just AWESOME !!
ไม่ได้เข้มแข็ง
downturn ..
ฮ่วยยยยยยย
arai arai kor ---
อ่านไม่แตก ...
ลองของ ..
โลกมันร้อนนน
หุหิ หิหุ
เที่ยวกับพลอย
มะอาววว
กรูว่าแล้วเชียววววว
ฝัน ...
sense ..
ไม่(ค่อย)สบายใจ
ย้อนหลัง
ถึงหยุด ก็จะมา
last day of working for 2009~
เยอะ ..
obsessive
speechless
เสียหมา ...
finally ..
Curiosity ..
หนีงานไปช้อป ..
something i've never shown ..
งาน ง๊านนน งานนน
โงหัวไม่ขึ้น
หายไปนาน
in my mind ...
โอ้วววว
ทุกทีเลย ..
getting เหี่ยวววว
sHoPPiNg UnLiMiTeD !
Cloudy Friday ..
Kwang
p'Ple
Ploy
p'Ni
p'Dew






 

 

 

เดี๋ยวนี้เหมือนชีวิตเรามันจะไม่ค่อยมีอะไร

ที่ควรค่าต่อการบันทึกซักเท่าไหร่

 

แต่ก็มีเรื่องนึง กันลืม

คือ ตอนก่อนโน้นนนนนน

พอยัยคุณแจนโดนไล่ออก

ก็เหมือนเค้าจะหาคนใหม่กัน

 

และระหว่างนั้น เราก็ทำหน้าที่ควบ

admission / marketing ตลอด

คือ เราภาษาพอได้ ใช้ program graphic อะไรต่างๆเป็น

ก็ทำแทนมาตลอดนั่นล่ะ

ทั้ง yearbook / website / leaflet / brochure / presentation ต่างๆนาๆ

 

จนมีอยู่บ่ายวันนึง เราเดินออกจาก office จะไปใส่รองเท้า

(จะเดินไปเอาน้ำที่ห้องครัว)

Mr Paul ก็ยืนใส่รองเท้าอยู่ด้วยเหมือนกัน

 

เค้าก็เลยหันมาถามเรา

"Khun Nan, would you like to do the marketing job

because i know you did a whole lot better than any of them"

 

เราก็ .. ไม่ทันได้ตั้งตัวอ่ะ

ก็บอกไปว่า ก็ทำได้นะ

 

นายก็ถามอีกว่า

จะย้ายตำแหน่งเป็น marketing ไปเลยไม๊

ไม่ต้องทำ admission แล้ว

 

เราก็ ... เอิ่มมม

ชั้นทำได้ทั้งสองอย่างนะ

(ใจจริงอยากบอกว่า ปกติก็ควบสองมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

แค่ขึ้นเงินเดือนให้ก็พอค่า......)

 

นายบอกว่า I know you're capable of doing both

but if you agreed, i will talk to them (เจ้าของ รร)

so they can stop searching for the new one

 

เราก็บอกว่า งั้นก็น่าจะดี .. ขอบคุณนะคะ

 

(โปรดอย่าลืมว่า บทสนทนานี้เกิดขึ้น

ขณะที่เราสองคนกะลังก้มๆเงยๆใส่รองเท้ากันอยู่ 55555+)

 

นั่นล่ะ ผ่านไปเกือบเดือน roy ก็มากระซิบ ว่าเค้าอนุมัติกันแล้วนะ

ให้เราเป็น marketing (เงินเดือนสูงกว่าเดิมน่ะ)

แล้วก็จะหาคนมาช่วยเราทำเอกสาร admission

 

ก็นะ ... กรูรู้ว่ากรูเก่ง ฮ่าๆ

 

ไม่ใช่ๆ ..

คือจริงๆ ตำแหน่งใหม่เนี่ย เราควรจะได้เงินเดือนเพิ่มอีก

ประมาณ 6 พันนะ

 

แต่  คงไม่ใช่สำหรับที่นี่

เพราะเดี๋ยวอิยัยป้ามหาภัย กะลูกสมุนตัวแสบ

ก็คงปลอมตัวเลขตามเคย

แอบหักเงินเดือนชั้น ไปโปะเป็นเงินเดือนตัวเอง ...

 

ก็นะ .. หวังไว้ว่าขึ้น 2 พันบาทก่อนละกัน

จะได้ไม่ต้องมานั่งผิดหวัง

แถมแค้นใจให้เป็นอกุศลอีกต่างหาก

 

ใครทำอย่างไร ย่อมต้องได้อย่างนั้น

 

... กฏแห่งกรรม ไม่เคยมีข้อยกเว้น ...

 

 

     Share

<< ถึงหยุด ก็จะมาไม่(ค่อย)สบายใจ >>

Posted on Sat 9 Jan 2010 18:26
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh