แต่งงานกันไหม?
แจ๊กพอต (ตา) แตก !!
what are your names??
...
น้ำตาซึม ..
dont be surprised ..
friday
014 เปลี่ยนชื่อ .. ชีวิตเปลี่ยน ?
013 ** สวดมนต์เสร็จได้ยินเสียง สวดมนต์ดังคลอๆ
012 ผู้เดียว
011 ไม่มีใครซักคน
010 ขอพรอย่างไรดี
009 อย่าคิดมาก
008 ขี้เกียจสิ สบายดีนะ
007 สำออย
006 ปัญญานำ
005 ฝึกดี ไม่กลัวตาย
004 คนในอยากออก ...
003 เหตุแห่งปัญหา เหตุแห่งทุกข์
002 ยอมกอดหนาม เพราะความเหงา
001
รวมญาติ
siam society
ให้เธอ..
jot it down ..
I love the whole world ...
The world is just AWESOME !!
ไม่ได้เข้มแข็ง
downturn ..
ฮ่วยยยยยยย
arai arai kor ---
อ่านไม่แตก ...
ลองของ ..
โลกมันร้อนนน
หุหิ หิหุ
เที่ยวกับพลอย
มะอาววว
กรูว่าแล้วเชียววววว
ฝัน ...
Kwang
p'Ple
Ploy
p'Ni
p'Dew






 

คำถามจากคุณน้ำฟ้า

"เมื่อปลายปีที่แล้วชีวิตมีปัญหาหลายอย่าง คือเลิกกับแฟนที่คบกันมา ๕ ปี ๑ สัปดาห์ต่อมาคุณตาก็เสีย สภาพจิตใจแย่มาก เคยคิดว่าจบเกียรตินิยมแน่ๆ แต่เกรดกลับไม่ถึง ยิ่งทำให้เสียใจ วันๆ นั่งซึมไม่ทำอะไรเลย จนไปปฏิบัติธรรมกลับมาก็ดีขึ้นเป็นพักๆ บางช่วงยังร้องไห้อยู่และอดไม่ได้ที่จะติดต่อกับแฟนเก่า แต่คุยทีไรก็ทะเลาะกันทุกที คงยากที่จะได้กลับมาคบกัน

หลังจากการฝึกงานช่วงปิดเทอมได้จบลง ก็มีรุ่นพี่คนหนึ่งเข้ามาทำให้ชีวิตเริ่มดีขึ้น เรารู้สึกว่าตัวเองมีค่าและมีความสุขมากขึ้น ที่สำคัญคือคิดถึงแฟนเก่าน้อยลง ความเศร้าเสียใจก็จางลงไปด้วย ปัญหาคือพี่เขามีแฟนแล้ว แม้ว่าจะมีปัญหากันมาก่อนหน้าที่จะรู้จักเราก็ตาม แต่เหมือนว่าเรามีส่วนทำให้เขาไม่สามารถกลับไปดีกันได้

ตอนนี้เรากับเขาคบกันแบบหลบๆ ซ่อนๆ เพราะกลัวว่าเรื่องจะไปถึงหูแฟนเขา เราอึดอัดมากและรู้สึกว่าเขาไม่ให้เกียรติเลย รู้สึกผิดกับแฟนของเขาด้วย อยากเลิกติดต่อแต่ทำไม่ได้ เพราะกลัวจะเสียความสุขตรงนี้ไป แม้จะรู้ว่าต้องแลกมาด้วยความเสียใจในวันหน้าก็ตาม แต่ก็คิดแบบเด็กๆ ว่าขอมีความสุขไว้ก่อนเถอะ ขอเห็นแก่ตัวบ้างได้มั้ย แต่อีกใจก็รู้สึกว่ากำลังทำบาปอยู่ เลยสับสนไม่รู้จะทำยังไงดี พยายามไม่คิดเกินเลยไปมากกว่าพี่น้อง แต่การที่คุยกันบ่อยๆ โทรมาจีบทุกวัน ก็กลัวว่าวันหนึ่งจะต้องใจอ่อนแน่ๆ แล้ววันที่เขากลับไปหาแฟน เราเองคงต้องเจ็บอีกครั้ง

รู้ทั้งรู้ว่าคงเป็นคู่เวร แต่ในเวลานี้ก็ยังไม่อยากเสียความสุขตรงนี้ไป....ขอคำแนะนำด้วยนะคะ



☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆

สวัสดีค่ะคุณน้ำฟ้า

ปัญหาที่คุณพบเป็นปัญหาที่ผู้หญิงหลายๆ คนได้เคยพบค่ะ
ในเวลาที่หัวใจกำลังบอบช้ำ แล้วมีใครสักคนที่เข้ามาทำให้รู้สึกว่าเรามีความสำคัญ
ให้หัวใจได้มีที่พึ่งพิง เติมเต็มความรู้สึกว่า "ฉันมีค่านะ"
แม้ว่าเขาคนนั้นจะเป็นคนที่มีเจ้าของแล้ว และเราเองก็รู้เต็มอกว่าเส้นทางที่เดินไป มันคือความมืด
แต่ก็มีหลายคนเป็นดังเช่นคุณในขณะนี้ เลือกที่จะกอดหนาม
ให้ปลายแหลมของมันทิ่มแทงให้เจ็บปวด เพียงเพื่ออ้อมแขนจะได้ไม่ว่างเปล่า

ยอมตกในวังวนของรักสามเส้า ซึ่งผลที่สุดแล้วจะทำให้ชีวิตชอกช้ำยิ่งกว่าเดิม
แถมด้วยการมีเวรภัยเรื่องความรักเพิ่มมาอีกอย่างหนึ่ง
และตกนรกในใจตั้งแต่ยังไม่ต้องตายกันเลยทีเดียว

ลองนึกถึงใจของคนรักของเขา หากคุณเป็นเธอจะรู้สึกอย่างไร
สิ่งใดก็ตามที่คุณไม่ปรารถนา เช่นการที่มีหญิงอื่นมาลอบคบหากับคนรัก
ก็อย่าหยิบยื่นมันให้กับคนอื่นเลยค่ะ
ถ้าไม่อยากเจอความรักแบบนี้อีกก็จงตัดใจเสีย
เพราะผู้ชายที่บอกว่ากำลังมีปัญหากับคนรัก
ความจริงก็คือเขาเป็นคนมีพันธะแล้ว ไม่ควรยุ่งเกี่ยวค่ะ

ถ้าหากว่าเราได้พบความทุกข์อะไรก็ตาม
ขอให้ทราบเถอะนะคะว่านั่นคือบาปที่ทำไว้กำลังมาให้ผล
หากว่าเรายินยอมให้กิเลสลากเราลงต่ำ ก็จะแย่ยิ่งกว่าเดิม
เพราะโลกนี้ไม่มีอะไรบังเอิญนะคะ การได้มาพบรักกับคนมีเจ้าของ
แปลว่าได้ทำกรรมไม่ดีไว้ค่ะ ตัวคุณในอดีตก็อาจเป็นเช่นวันนี้
ที่ขอแค่มีความสุขตรงหน้าก่อน ต่อไปจะเป็นอย่างไรก็ช่างมัน
ในขณะนี้จึงต้องมารับวิบากที่เคยได้กระทำไว้
ถ้าไม่อยากเจอเหตุการณ์เดิมๆ อีกในอนาคต ก็ต้องเลือกที่จะตัดใจค่ะ

ในช่วงเวลาที่กรรมไม่ดีมาให้ผลในเรื่องความรัก บางครั้งจะส่ง "คู่บาป" มาให้
วิธีสังเกตง่ายๆ ก็คือพบกันแล้วมีโอกาสที่จะทำผิดศีลร่วมกัน
ความสัมพันธ์ที่ผิดศีลธรรมย่อมไม่นำสู่ความสว่าง เพราะเริ่มต้นก็มืดด้วยบาปเสียแล้ว
อะไรก็ตามที่เขาทำกับคนรักได้ ก็ย่อมทำกับคุณได้ไม่ต่างกันค่ะ

การที่ต้องหลบซ่อนในการคบหา ก็แสดงให้เห็นว่าเขาเลือกที่จะเกรงใจคนรัก
กลัวว่าเธอจะรู้เรื่องคุณ แต่ไม่กลัวว่าคุณจะช้ำใจที่ต้องอยู่ในสภาพนี้
ต้องไม่ลืมด้วยว่าเขาเป็นคน "ทุศีล" อีกด้วย
เพราะเวลาที่นอกใจคนรัก คบทีละสองคนก็จะต้องมีเหตุให้ศีลข้อมุสาขาด
พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ว่า คนที่กล้าโกหกย่อมกล้าทำบาปทุกชนิด
และขนาดคุณและเขาจะยังไม่ก้าวไปไกลขนาดล่วงศีลข้อสาม
ก็ยังทรมานใจขนาดนี้ ถ้ามากกว่านี้จะทุกข์ขนาดไหนกัน

เท่าที่ได้อ่านก็เห็นว่าคุณมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีไม่น้อย จึงได้ร้อนใจเช่นนี้ค่ะ
เมื่อรู้อยู่แล้วว่ามันไม่ดี ที่เหลือก็คือกำลังใจที่จะอดทน ไม่กลับไปยืนอยู่ปากเหวนรก
เริ่มเสียตั้งแต่วันนี้ ทำใจแข็ง ไม่รับโทรศัพท์จากเขาเสีย
เพราะยิ่งคุยก็จะยิ่งติด ถ้าห่างออกมาเสีย จะค่อยๆ เลือนไป

ถ้าคุณกลัวว่าจะเหงาในยามที่ไม่มีเขาคุยด้วย
ก็แนะนำให้ไปทำบุญที่บ้านเด็กกำพร้าหรือบ้านพักคนชรา
ไปให้ความรักความอบอุ่นกับผู้ที่ถูกทอดทิ้งให้เหงา
การนำความรักไปให้คนอื่นเป็นวิธีที่จะช่วยให้คุณอิ่มใจ
เปลี่ยนบทบาทจากเป็นคนที่ขาดรัก มาเป็นคนที่ให้ความรักแก่ผู้อื่น
การได้ช่วยให้หัวใจของผู้ที่อ้างว้างมีความอบอุ่น
จิตใจของคุณก็จะเต็มขึ้นและความเหงาจะลดลงค่ะ : )

     Share

<< 001003 เหตุแห่งปัญหา เหตุแห่งทุกข์ >>

Posted on Mon 8 Mar 2010 11:58
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh