จากใจเลยค่ะ ...
วิเคราะห์ตนเอง
วันที่สามแล้วนะ
วันที่สอง .. ฉลองวันเกิด
วันแรก
ยอมแพ้
แต่งงานกันไหม?
แจ๊กพอต (ตา) แตก !!
what are your names??
...
น้ำตาซึม ..
dont be surprised ..
friday
014 เปลี่ยนชื่อ .. ชีวิตเปลี่ยน ?
013 ** สวดมนต์เสร็จได้ยินเสียง สวดมนต์ดังคลอๆ
012 ผู้เดียว
011 ไม่มีใครซักคน
010 ขอพรอย่างไรดี
009 อย่าคิดมาก
008 ขี้เกียจสิ สบายดีนะ
007 สำออย
006 ปัญญานำ
005 ฝึกดี ไม่กลัวตาย
004 คนในอยากออก ...
003 เหตุแห่งปัญหา เหตุแห่งทุกข์
002 ยอมกอดหนาม เพราะความเหงา
001
รวมญาติ
siam society
ให้เธอ..
jot it down ..
I love the whole world ...
The world is just AWESOME !!
ไม่ได้เข้มแข็ง
downturn ..
ฮ่วยยยยยยย
arai arai kor ---
อ่านไม่แตก ...
ลองของ ..
Kwang
p'Ple
Ploy
p'Ni
p'Dew






 

“ขี้เกียจสิ สบายดีนะ”
fullMind

“โอ๊ยยยยย ขี้เกียจจัง ขี้เกียจตื่นเช้าจังเลย วันนี้วันอาทิตย์นะ”
ส้มในวัย 17 ปี ที่ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ บ่นกับตัวเอง แล้วส้มก็ตัดสินใจ.........
ยอมแพ้ความขี้เกียจ นอนต่อดีกว่า กว่าจะสอบเอ็นทรานส์อีกตั้งเดือนนึงแน่ะ ส้มให้ข้ออ้างกับตัวเอง

ในที่สุด เหลือเวลาสัปดาห์สุดท้ายก่อนสอบ ส้มจึงลุกมาอ่านหนังสือได้สำเร็จ
“ว้า เสียดายจัง พลาดจากอันดับหนึ่งแค่ 5 คะแนนเอง
นี่ถ้าอ่านตั้งแต่แรกคงได้เป็นนิสิตรั้วจามจุรีกับเพื่อน ๆ แล้ว ไม่น่ายอมแพ้ความขี้เกียจเลย”
ส้มบ่นกับตัวเองหลังจากรู้ผล

"โอ๊ย ขี้เกียจจัง ไปเที่ยวพักผ่อนสมองดีกว่า" ส้มในวัย 20 ปี ชวนเพื่อนไปดูหนังกินข้าวก่อนสอบ
คิดว่าเดี๋ยวคืนนี้ค่อยกลับมาอ่าน แล้วส้มก็อ่านหนังสือจนสว่างคาตาในคืนก่อนสอบ ยังโชคดีที่สอบผ่าน

เมื่อมีวิชาที่น่าสนใจ ใจของส้มก็แพ้ความขี้เกียจในการค้นคว้าเพิ่มเติม จึงเรียนพอผ่าน ๆ ไปอย่างนั้น
ในการทำงานส่งอาจารย์ เมื่อพบปัญหา ก็แก้ไขพอให้ส่งได้คะแนน เพื่อหนีปัญหาไปแค่นั้น
ส้มเรียนแบบนี้จนจบปริญญา

เริ่มต้นทำงาน ส้มเลือกงานสบายเงินเดือนน้อยกว่าเพื่อนนิดหน่อย แต่อย่างน้อยก็เลิกงานตรงเวลา
ไม่มีภาระต้องกลับมาคิดต่อที่บ้าน
เวลาอยู่ที่บ้านแม่เห็นว่าส้มโตแล้วจึงให้ส้มช่วยตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ ในบ้าน แต่ส้มไม่อยากเจอปัญหา
ขี้เกียจที่จะต้องคิดสู้ จึงปล่อยให้แม่กับพี่ชายรับผิดชอบไปเรื่อย ๆ

ส้มในวัย 30 ปีต้องทำงานที่ไม่ก้าวหน้า เงินเดือนไม่ขึ้น เพราะที่ผ่านมาขี้เกียจที่จะทำงานเพื่อพัฒนาตัวเอง
และเมื่ออายุมากขึ้นมีประสบการณ์มากขึ้น งานก็เริ่มเยอะขึ้น
ส้มก็ลาออก เพราะท้อแท้ใจที่จะต้องทำงาน
เจอปัญหานิดหน่อยก็คิดหนีด้วยการลาออก


ตอนนี้ส้มต้องอยู่บ้านในสภาพที่ตัวเองไม่ชอบ ในห้องของส้มก็รกรุงรัง น่าอึดอัดเพราะขี้เกียจคิด
และจัดการของใช้ส่วนตัวทั้ง ๆ ที่ไม่พอใจในสภาพเช่นนี้


ที่แย่ที่สุดคือ ส้มเลือกแต่งงานกับคนที่มีนิสัยเฉื่อยชา เพราะตอนคบกันเค้าไม่เคยขัดใจส้มเลย
และเมื่อมีเรื่องอะไรต้องคิดตัดสินใจ เค้าก็ทำแทนส้มทุกอย่าง ส้มรู้สึกสบายเวลาที่อยู่กับเค้า
มีปัญหาบ้างส้มก็ทำเป็นไม่สนใจเพราะขี้เกียจที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา แต่เมื่อแต่งงานแล้วส้มถึงรู้ว่า
นิสัยของเค้าเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาตนเองมากทีเดียว

แต่ส้มก็ไม่โทษเค้าหรอก เพราะตัวส้มเองก็เป็นเหมือนกัน

บุญของส้มยังมี ส้มไม่รู้หรอกว่าเป็นบุญจากเรื่องไหน แต่วันนี้ส้มได้พบธรรมะคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
พระธรรม สอนการพัฒนาจิต พัฒนาตนเอง ส้มมองตัวเองแล้วก็เห็นว่า ที่ผ่านมาส้มตัดสินใจทุกอย่างด้วยความขี้เกียจ จิตใจอ่อนแอ ยอมแพ้กิเลสมาตลอด ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปส้มคงเดินไปไม่ถึงจุดหมายแน่

ส้มไม่อยากเดินหลงทางในความทุกข์ความสุขที่ไม่จบสิ้นอีกแล้ว
ส้มจะพยายามเปลี่ยนแปลงตนเองตามคำสอนของพระพุทธเจ้า
ท่านสอนไว้เรื่องวิธีคิดที่นำไปสู่ความเจริญ และวิธีคิดที่นำไปสู่ความเสื่อม*
ส้มสรุปให้ตัวเองจำง่ายคือ เมื่อจะมีข้ออ้างให้ความขี้เกียจเมื่อใด ก็ทำความเพียรเสียก่อน

ส้มหัดภาวนาตามวิธีที่เรียกว่า ตามรู้ดูจิต ทำให้ส้มเห็นความขี้เกียจเกิดขึ้นในใจบ่อย ๆ
หลายครั้งที่เกิดขึ้นระหว่างทำงาน เมื่อก่อน ส้มไม่ทันรู้ตัว พอขี้เกียจแป๊บเดียว ความเบื่องานการที่ทำอยู่ก็เกิดขึ้นทันที พาลทำให้ใจส้มอ่อนแอ อยากเลิกทำงานเสียตอนนั้น
แต่ตอนนี้เมื่อส้มเห็นมันเกิดขึ้น แล้วก็แค่รู้ไปเฉย ๆ กลับมาทำงานต่อ ไม่ไปหลงตามมันอย่างเคย
ส้มก็ทำงานไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ


นับจากวันที่ส้มหัดดูจิตก็ผ่านมานานแล้ว ส้มก็ยังพบหน้าเจ้าตัวขี้เกียจอยู่เสมอ บางครั้งก็แพ้มันบ้าง
ถ้าแพ้มันครั้งหนึ่ง ก็จะเห็นตัวมันใหญ่ขึ้นทันที
ส้มต้องรวบรวมกำลังใจใหม่ด้วยการระลึกถึงคำสอนของครูอาจารย์
ระลึกถึงความน่ากลัวที่ว่า ถ้าเกิดตายไปแบบคนนิสัยขี้เกียจ ก็จะเป็นการสะสมนิสัยและพฤติกรรมแบบเดิม ๆ
ยอมแพ้มันครั้งแล้วครั้งเล่าอีก และส้มจะมีบุญพอให้เจอเส้นทางการภาวนาอีกรึเปล่าก็ไม่รู้
ก็พอช่วยให้มีกำลังใจพากเพียรขึ้นมาได้ พอชนะมันได้ครั้งหนึ่ง ครั้งต่อไปก็ไม่ยากที่จะไม่ไหลตามมันอีก

สิ่งที่เกิดขึ้น นอกจากส้มจะเอาชนะนิสัยขี้เกียจได้แล้ว ยังทำให้ส้มได้รู้จักตัวเองดีขึ้นอีกด้วย

รู้จักว่า ความรู้สึกของคนเรานี้มันไม่เที่ยง มันไม่คงที่หรอก บังคับมันก็ไม่ได้อีก
ส้มไม่อยากให้เกิดความขี้เกียจ มันก็ยังจะขี้เกียจ ส้มไม่อยากที่จะไม่ชอบใจเจ้าตัวขี้เกียจ มันก็ยังคงไม่ชอบอยู่แบบนั้น แต่เผลอ ๆ ความไม่ชอบก็หายไป ความขี้เกียจก็หายไป มันก็ไม่คงที่ บังคับไม่ได้อยู่แบบนี้ แล้วมันจะยังเป็นเรา เป็นของเราอยู่อีกหรือ
(ส้มยังไม่เข้าใจลึกซึ้งถึงขั้นนี้หรอกนะ นี่ว่าตามครูอาจารย์ที่สอนมา)
ทำให้ส้มเข้าใจความเป็นจริงของธรรมชาติมากขึ้นอีกด้วย

ในวันนี้ ส้มก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่คนขยัน แต่ก็สัญญากับตัวเองว่า ส้มจะไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ อีก เพื่อน ๆ คนไหนที่เคยเจอเจ้าความขี้เกียจเหมือนส้ม เรามารู้ทันมันไปพร้อม ๆ กันนะคะ สู้ ๆ ค่ะ

     Share

<< 007 สำออย009 อย่าคิดมาก >>

Posted on Mon 8 Mar 2010 17:48
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh